கனவு

தூங்கியவரையில்
நனவெனக் காட்டி
சுகமாய்த் தொடர்ந்தது
பொழுது
விடிந்தது என்று
விழித்துக் கொண்டதும்
கலைந்திருந்தது
கனவு!



-இந்துமகேஷ்

கதை!

மெளனித்திருந்த
என் முகம் பார்த்து
ஒருபொழுது கேட்டாள்:
"ஏன் ஒன்றும்
சொல்லாமல்..?"

சொல்வதற்கு
என்ன இருக்கிறது
பிரிவதற்கான
நேரம் நெருங்கும்போது?

"நீ கதை!"

எனைச் சூழ்ந்த மெளனம்
அவளிடத்தும்.

எதுவும் பேசாமல்
அவளே ஆனாள்
கதை!


-இந்துமகேஷ்

ஓடு

உள்ளிருந்து ஓர்குரல்
உரத்துத் துரத்தும்
"ஓடு!"


மனத்தை அடக்கி
வாழ்வின் பொருள்புரிந்து
மெள்ளத் தளர்கையில்
உணரும் உடல்
வெறும்
ஓடு!

-இந்துமகேஷ்

வெளி

மோனப் பெருவெளி
நான்மட்டும் தனியனாய்...!

என் மூச்சின் ஓசைமட்டும்
எனக்குத் துணையாக!

இந்தப் பெருவெளிக்குள்
இருந்து வெளிப்பட்டு
எங்கோ பறக்கத் தவிக்கும்
இதயம்.

இதயமும் ஓர் வெளியாய்
என்னைத் தன்னுள்
இழுத்து அடக்கும்.

மறுபடியும்
மோனப் பெருவெளிக்குள்
நான்...

-இந்துமகேஷ்

கரை

தெளிவற்றுத் தெரியும்
திசைகள்!
குறைபாடு -
எந்தன் விழிகளிலா?
இல்லை
வெளிச்சம் குறைந்திருக்கும்
திசைகளிலா?
எதுவெனினும்
தொடரும் பயணம்
தொலைதூரம் தெரியும்
கரைசேரும் வரையேனும்.

-இந்துமகேஷ்

முதுமை

காலம் கனியக்
கனிந்து வரும்
அனுபவங்கள்
கோலம் வரையும்

கொடுங் கனவாய்க்
காட்சிதரும்
வாழ்வின் பொருளை
வகைப் படுத்தும்

முதுமை இது-
சாவுக்காய் அழைக்கும்
தருணமல்ல
வாழ்வின்
முழுமை!

-இந்துமகேஷ்

துடிப்பு

இணையவலைக் கடற்பரப்பில்
சிறுபடகாய் என் இதயம்

முத்துக்கள் தேடி
மூச்சடக்கி மூழ்காமல்
அலைகள் நடக்கும்
அழகுதனை இரசிக்கின்றேன்

என் இதயப் படகு
எட்டுகின்ற தூரம்வரை
எழுத்துத் துடுப்பெடுத்து
எந்தன் பயணம்.

-இந்துமகேஷ்